Friday, 30 December 2016

ನನ್ನ ನೆರಳು

ಮುಗಿಲ ನೆರಳೊಂದು ಹೆಗಲೇರಿತು
ಎದೆಯ ಅಂಗಳದಿ ಹೂ ಅರಳಿತು
ತೊದಲು ಮಾತುಗಳು ಮೂಡಲಾತುರಕೆ
ತುಟಿಯ ಅಂಚಿನಲಿ ಮನೆ ಮಾಡಿತು


ಮಡಿಲ ಕೌದಿಯ ಚಿತ್ತಾರಕೆ
ಉಸಿರು ಮೂಡಲು ತಡವಾಯಿತು
ಮೊದಲ ಸ್ಪರ್ಶವ ಪಡೆವ ಸಂಭ್ರಮಕೆ
ಅಂಗೈಯ್ಯ ಗೆರೆ ಮಿಡುಕಾಡಿತು


ಹಾಲು ಬಟ್ಟಲಿನ ಹಸಿವಲ್ಲಿಯೂ
ತೂಗು ತೊಟ್ಟಿಲಿನ ಕನಸಲ್ಲಿಯೂ
ಎದುರು ನೋಟದ ಭಾವ ಸಾಗರದಿ
ಅಳುವು ಈಜಲು ಸಜ್ಜಾಯಿತು


ಹೊನ್ನ ರಶ್ಮಿಯು ತಣ್ಣಗಾಯಿತು
ಜೊನ್ನ ಧಾರೆಯೂ ಮೌನ ತಾಳಿತು
ಭೂಮಿಯನ್ನೇ ತಾ ಹೊತ್ತ ಗರ್ಭದಿ
ಸಣ್ಣ ಕಂಪನ ಮೂಡಿತು


ಒಂದು ಕ್ಷಣದ ಬೇನೆಗೆ
ಜನ್ಮ ವ್ಯಾಪಿಸೋ ಸುಖವನು
ಹೊದಿಸುವ ಪ್ರಮಾಣ ಸಾಕ್ಷಿಗೆ
ಮೆಲ್ಲ ಕಂಬನಿ ಉರುಳಿತು!!


                         - ರತ್ನಸುತ 

No comments:

Post a Comment

ಕರೆವೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಇದೋ

ಕರೆವೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಇದೋ ಮನಸಿನೊಳಗೆ  ನಿನಗೆಲ್ಲ ತಿಳಿವಂತೆ ಅರಿವೆ ಏನಂದುಕೊಂಡರೂ ನಿನ್ನೊಳಗಿರುವ  ನಾನೆಲ್ಲ ಕಲಿತಂತೆ ಬರುವೆ ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಎದುರುನೋಡುತ ಕೂತು ನಿನಗಾಗಿ,...