ಮರೆತು ಬಿಡು ಮಗನೇ

ಮರೆತು ಬಿಡು ಮಗನೇ

ಅಪ್ಪನ ಪೆಟ್ಟನ್ನು

ಮರೆಸಿಡು ತಾ ಬಿಟ್ಟ

ಬೆರಳಿನ ಅಚ್ಚನ್ನು

ಯಾರಿಗೂ ಅರ್ಥವಾಗದ ನೀನು

ನನಗೂ ಅರ್ಥವಾಗಿಲ್ಲವೆಂದರೆ

ತಪ್ಪು ನನ್ನದೇ ಕಂದ

ತಪ್ಪಾಯ್ತು ನನ್ನಿಂದ

ನಿನ್ನ ವಯಸ್ಸಿಗೆ

ಸರಿದೂಗುತ್ತಿಲ್ಲ ನನ್ನ ಜಾಣ್ಮೆ

ನಿನ್ನ ಹುಮ್ಮಸಿಗೆ

ತಾಳೆಯಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ ನನ್ನ ತಾಳ್ಮೆ

ಯಾವ ತುಂಟತನ ನನ್ನ ಹಿಗ್ಗಿಸಿತ್ತೋ

ಅದು ತಲೆ ತಗ್ಗಿಸೀತು ಎಂದು ಭ್ರಮಿಸಿ

ನೆರೆದವರು ಎಲ್ಲಿ ಚಿವುಟುವರೋ ಎಂದು

ಎಲ್ಲಕೂ ಮುನ್ನ ನಾನೇ ಥಳಿಸಿದೆ

ನೀನಿಲ್ಲದೆ ಮನೆ ಬಿಕೋ ಅನ್ನುವುದು

ಚೀರಾಟಕೆ ಮಾತ್ರ ಏಕೆ ಸಿಟ್ಟು ಬರುವುದು?

ಲೋಪ ನನ್ನಲ್ಲೇ ಇದೆ ನಿಜ

ನೀ ನನಗೆಂದೂ ನಿಲುಕದ ಕ್ಷಿತಿಜ

ಎಲ್ಲ ನಡೆದ ಮರು ನಿಮಿಷ

ಏನೂ ಆಗಿಲ್ಲವೆಂಬಂತೆ ನನ್ನ ತಬ್ಬಿದೆ

ನನ್ನ ಅಹಂ ಪಾತಾಳಕ್ಕೆ ಕುಗ್ಗಿದೆ

ಎದೆ ಭಾರವಾಗಿ ತಗ್ಗಿದೆ

ನೀನೂ ನನ್ನಂತೆ ಒಳಗೊಳಗೇ ಚೂರಾಗಿ

ಮತ್ತೆ ಜೋಡಣೆಗೊಂಡ ಪಟವಾದೆಯಾ?

ಮೆತ್ತಿದರೆ ಸಹಜತೆಗೆ ಹತ್ತಿರವಾಗದು ನಿಜ

ವಿರೂಪದಲೂ ಸ್ವರೂಪವ ಕಂಡುಕೊಂಡೆಯಾ?

ಕನ್ನಡಿಯ ಎದುರಲ್ಲಿ ನಿಂತಾಗಲೆಲ್ಲ

ಕಣ್ಣೀರು ತರಿಸಿದ ಆ ಕರಾಳ ನೆನಪು

ಕ್ಷಮೆಯಿಲ್ಲದ ತಪ್ಪು ಆಗಿದೆ ನನ್ನಿಂದ

ಕಷ್ಟವಾದರೂ ಸರಿಯೇ, ನನಗೆ ಶಿಕ್ಷೆ ವಿಧಿಸು!