ಗುಂಡು ತೋಪಿನಾಚೆ !!

ಗುಂಡು ತೋಪಿನ ಗುಟ್ಟುಗಳು
ಆಗಾಗ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ
ಏಕಾಂತದಲ್ಲಿ!!

ಒತ್ತಿಟ್ಟರೂ ಚಿಮ್ಮುವ 
ಕಿತ್ತಿಟ್ಟರೂ ಹೊಮ್ಮುವ
ಕಾಮನೆಗಳ
ಪುಸ್ತಕದ ಕೊನೆ ಪುಟದಲ್ಲಿ
ಗೀಚಿಬಿಟ್ಟರೂ
ಅಂಗಾತ ತೆರೆದಾಗ 
ಕಣ್ಮುಂದೆ ಬರುತಾವೆ!!

ಹರಿದು ಬಿಸಾಡುವಂತಿಲ್ಲ
ನಾಳೆಗಳಿಗೆ ಬೇಸರವಾಗಬಹುದು;
ಮಡಿಸಿ ಇಡುವಂತಿಲ್ಲ
ಸುಕ್ಕುಗಟ್ಟಿ ಹಾಳಾಗಬಹುದು!!

ಎಂದಾದರೂ ಆ ತೋಪಿನ 
ಹೆಮ್ಮರದ ಬುಡದಲ್ಲಿ
ಹೂತು ಬಿಡಬೇಕು
ಹಸ್ತ ಮೈಥುನವಾಗಿ
ಮಂಕು ಬಳಿದಂತೆ;
ಅಲ್ಲಿ ಹೊಸ ನೆನಪುಗಳು
ಚಿಗುರೊಡೆಯಬೇಕು
ವೀರ್ಯಾಣುಗಳಂತೆ
ಲೆಕ್ಕ ಮೀರುವ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ !!

ಹಿಂದೆ ತಿರುಗಿದರೆ
ಕಾಣಸಿಗುವುದು ಹೆಮ್ಮರವಷ್ಟೇ;
ಅದರಾಚೆ ಖಾಲಿ ಬಯಲು.

ಕಣ್ಮುಂದೆ ಇನ್ನು ಎಷ್ಟೋ 
ಮರದ ಬುಡ ಮಡಿಲುಗಳು
ಕೈ ಚಾಚಿ ಕರೆದಿವೆ
ಹೊಸ ಅನುಭೂತಿಗೆ!!

ಒಂದೊಂದನ್ನೂ ಪರಗಣಿಸುತ್ತಾ ಹೋದರೆ
ಯೌವ್ವನ ತೋಪಿನಲ್ಲೇ ಕಳೆಯ ಬೇಕು!!

ಕೊಠಡಿಯ ಪಲ್ಲಗ
ಇದೇ ತೋಪಿನ 
ಬೇವಿನ ಮರದ್ದು;
ಕನಸುಗಳಾವತ್ತೂ ಕಹಿಯಾಗಿಲ್ಲ
ಉಪ್ಪು, ಖಾರ, ಹುಳಿ,
ಸಿಹಿ, ಸಪ್ಪೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಡಿಸಿತು!!

ನಿದ್ದೆ ಬರಿಸುತ್ತಿದೆ ಕಣ್ಣು
ದಿಂಬು ಮಲಗಬಿಟ್ಟರೆ ತಾನೆ...!!

                              -- ರತ್ನಸುತ