ಎಷ್ಟು ಕಾತರವೇ ಮಳೆಯೇ

ಎಷ್ಟು ಕಾತರವೇ ಮಳೆಯೇ ನಿನಗೆ

ಇಳೆಯ ಮೈಯ್ಯ ಹಸಿಯಾಗಿಸಲು 

ಇಷ್ಟು ಸುರಿದು ಸಾಕಾಗದೆ ಉಳಿದೆ

ದಳಗಳ ಪುಟ್ಟ ಬೊಗಸೆಯಲೂ 

ಕಲ್ಲು ಕಲ್ಲಿನ ಮೂಗಿನಂಚಲಿ  

ಅಂಟಿ ಕೂತೆ ಜಪ ಮಾಡುತಲಿ 

ತುಂಟ ಬೆರಳಿನ ಮೀಟುವಾಟಕೆ 

ಸೋತು ಹಾಗೆ ತಲೆ ಬಾಗುತಲಿ 

ಒಂದುಗೂಡುತ ಹನಿಗಳೆಲ್ಲವೂ 

ಹರಿವ ಸಂಭ್ರಮ ಏಕತೆಗೆ 

ಹಸಿರ ಶಾಲನು ಹೊದ್ದುಕೊಂಡು

ಹ್ಞೂ ಎಂದಿದೆ ಧರೆ ಈ ಕತೆಗೆ 

ಆಚೆ ಗಾಜಿನ ಧೂಳು ಹೇಳ-

-ಹೆಸರಿಲ್ಲದಂತೆ ಮರೆಯಾಗುತಿದೆ 

ಮುನ್ನೋಟಕೂ ಮುನ್ನ ಮಂಜಿನ 

ಪರದೆ ಸರಿಸಿಬಿಡು ಎನ್ನುತಿದೆ 

ಪುಟ್ಟ ಪುಟ್ಟ ಗುಳ್ಳೆಗಳ ಮಾಡಿ 

ಥಟ್ಟೆಂದು ಒಡೆದು ನಶ್ವರ ಗುರುತು 

ಪ್ರಣಯ ಪಕ್ಷಿಗಳ ಮಧುರ ಕ್ಷಣಗಳು 

ದಾಖಲಿಸುತಿವೆ ಈ ಕುರಿತು 

ಮುಂಜಾನೆಯ ಸಂಜೆಗೊರಗಿಸಿ  

ಮುಸ್ಸಂಜೆಯ ಮುಂಜಾವಿಗೆ 

ಬೆರೆಸಿಕೊಟ್ಟ ಮಳೆಗೊಂದು ಪತ್ರ 

ನೀರಲ್ಲಿ ದೋಣಿಯ ದೀವಟಿಗೆ