Wednesday, 2 January 2019

ಗಡಿಯಾರದ ಮುಳ್ಳಂತೆ ಮನಸು

ಗಡಿಯಾರದ ಮುಳ್ಳಂತೆ ಮನಸು
ಕ್ಷಣವಾದರೂ ಸುಮ್ಮನಿರದು
ಗಡಿಪಾರು ಆಗೋಕೂ ಮೊದಲೇ
ನಿನ್ನೆಲ್ಲ ಆಸೆಗಳ ತಿಳಿಸು
ಒಂದೊಮ್ಮೆ ಕೇಳಿಸದೆ ಇರಲು...

ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಪಿಸುಗುಟ್ಟಿ ವಾಲು
ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಬಿಗಿದು ಲಗಾಮು
ನೀಡು ಒಂದೊಂದೇ ಸವಾಲು



ಉಪಕಾರ ಬೇಕಿಲ್ಲ ಈಗ
ಸಹಕಾರ ನೀಡುತಿವೆ ಕನಸು
ಹಾಗೂ ಬೇಕೆಂದರಲ್ಲಿ
ನೀನಾಗೇ ಕೈ ಹಿಡಿದು ನಡೆಸು
ಹಿಂದೆಲ್ಲ ನಾ ಸುಮ್ಮನಿರಲು
ಸುಮ್ಮನೆ ಬಿಡುತಿತ್ತು ಕಾಲ
ಏತಕೋ ಈಗೀಗ ತಾನೂ
ಚೂರೇ ಬಿಚ್ಚುತಿದೆ ಬಾಲ



ಆ ರಾತ್ರಿ ನೆನಪಿದೆಯಾ ನಿನಗೆ
ಇಬ್ಬರೂ ಅತ್ತಿದ್ದೆವಲ್ಲಿ
ಕೊನೆಗೆ ಕಂಬನಿಯು ಬೆವೆತು
ಬೆವರಲ್ಲಿ ಬೆರೆತಷ್ಟೂ ಹೋಳಿ
ಅದೃಷ್ಟ ಮಾಡಿದವು ನೆನೆಪು
ಆಗಾಗ ಬಿಚ್ಚಿಕೊಂತಾವೆ
ಸಂಜೆಯ ಹೂವಿಂದ ಹಿಡಿದು
ಆಸೆಗಳೂ ಅರಳಿ ಕುಂತಾವೆ



ಎಷ್ಟುದ್ದ ಗೀಚಿದರೂ ಕೂಡ
ಕೊನೆ ಚುಕ್ಕಿಗೇ ಎಲ್ಲ ಘನತೆ
ಹಾಗಾಗಿ ಚುಕ್ಕಿಯನ್ನಿಟ್ಟೇ
ಪದ್ಯಕ್ಕೆ ಬಿಡುಗಡೆಯ ಕೊಟ್ಟೆ
ಕನ್ನಡಿಯೂ ಕಣ್ಣನ್ನು ಮುಚ್ಚಿ
ಬಾಗಿದೆ ನಮ್ಮೊಲವ ಎದುರು
ಆಟದಲಿ ಮೆರುಗಿರಲಿ ಎಂದೇ
ದೀಪವೂ ನಿಲ್ಲಿಸಿದೆ ಉಸಿರು!!

ಬಣ್ಣ ಬಳಿಯುತ


ಬಣ್ಣ ಬಳಿಯುತ ನಿನ್ನ ಕುರಿತು
ಹಾಡಿ ಹೊಗಳಿದ ಕವಿತೆಗೆ
ನೆನೆದ ಕುಂಚದ ಅಂಚು ಒಮ್ಮೆ
ಬಳುಕಿ ನಡುವನು ಬಿಡಿಸಿತು
ನೆರಳ ಘಮಲು ಸನಿಹ ಸುಳಿದು...

ಮೈಯ್ಯ ತಾಕಿ ಸಾಗುವಾಗ
ಯಾವ ರಾಗವೋ ತಿಳಿಯೆ ಆದರೆ
ಹಾಡುವುದನೂ ಕಲಿಸಿತು



ಕೊಚ್ಚಿ ಹೋದ ಆಸೆಗಳಿಗೆ
ಉಳಿದ ಆಸೆಗಳದ್ದೇ ಚಿಂತೆ
ನನ್ನ ಆಸೆ ನಿನ್ನ ಆಸೆ
ಎಲ್ಲ ಒಂದೆಡೆ ಕೂಡಿವೆ
ಕೂಡಿಕೆಯಲೂ ಬೇರ್ಪಡುವ
ಬೇರ್ಪಡಲು ಕೂಡಿಕೊಳುವ
ಹೃದಯದೊಳಗಿನ ನದಿಯ ದಡವ
ಊಹಿಸುತಲೇ ನಲಿಯುವೆ



ಉತ್ತರಿಸುವೆ ಸಿಕ್ಕ ಮೇಲೆ
ಸಿಗುವ ಮುನ್ನ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳು
ಮೆತ್ತಿಕೊಳ್ಳುವೆ ನಿನ್ನ ಕನಸಿಗೆ
ಮತ್ತೇರಿದ ಇರುವೆಯಂತೆ
ನಂತರದ ಅಂತರವ ಹಂತವ
ಕೊಂಚ ಕೊಂಚವೇ ಕಳೆದುಕೊಂಡು
ನಿಂತುಕೊಳ್ಳುವ ಎದುರು-ಬದಿರು
ಮೋಹ ಕವಿದ ಮರುಳರಂತೆ



ಕರಗು ಒಮ್ಮೆ ನನ್ನ ಕಣ್ಣಲಿ
ಕೆನ್ನೆ ನಿನ್ನ ಬಯಸಿಕೊಂಡಿದೆ
ಮನದ ಹಿತ್ತಲ ಸಂಪಿಗೆಗೂ
ನಿನ್ನ ಸುತ್ತಲು ಕುಣಿವ ಹುರುಪು
ಮೊನ್ನೆ ನನ್ನ ಅಂಗಳದಲಿ
ಬೀಡು ಬಿಟ್ಟು ಹಾರಿ ಹೊರಟ
ಚಿಟ್ಟೆ ಗುರುತು ಮಾಸಿದಂತಿದೆ
ನೀನೇ ನಷ್ಟವ ತುಂಬಬೇಕು



ಸಲುಗೆಗೊಂದು ಹೆಸರನಿಡುವೆ
ಹೇಗೇ ಕೂಗಲು ಬರುವೆಯೆಂದು
ಮೌನದಲ್ಲೇ ಹೆಚ್ಚು ಗೆಲುವು
ಸಿಕ್ಕ ಖುಷಿಯಿದೆ ಆತ್ಮಕೆ
ಲೆಕ್ಕವಿಟ್ಟು ಮುಗಿದೇ ಹೋಗಿವೆ
ನಿತ್ಯ ಕನಸಿನ ನಮ್ಮ ಭೇಟಿ
ಚಿತ್ರವೊಂದನು ಬಿಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವೆ
ಪೂಜೆಗಲ್ಲದಿನ್ನೇತಕೆ...

ದಿಕ್ಕು ತೋಚದ ಬಾಳ ನಾವೆಗೆ ದಾರಿ ತೋರಿದ ನಾವಿಕ

ದಿಕ್ಕು ತೋಚದ ಬಾಳ ನಾವೆಗೆ
ದಾರಿ ತೋರಿದ ನಾವಿಕ
ಕ್ರಮಿಸಬೇಕಿದೆ ಬಹಳ ದೂರ
ನಿನ್ನ ನೆರಳನು ಬೆಸೆಯುತ
ಅಲೆಗಳೆಷ್ಟೇ ದ್ಯುತಿಗೆಡಿಸಲಿ...

ನಕ್ಷತ್ರಗಳಿವೆ ನಕ್ಷೆಗೆ
ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ಏರಿ ನಡೆಸು
ಮಾತು ಮಾತಿಗೂ ಕಿಸಿಯುತ



ವೃಕ್ಷವೊಂದು ಎಡವಿದಾಗ
ಹಚ್ಚು ಅಲ್ಲಿ ದೀಪವ
ನಿನ್ನ ಚಿಗುರು ನನಗೂ ಕಲಿಸಲಿ
ಆತ್ಮವನ್ನು ಹಬ್ಬಲು
ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗು ಎಲ್ಲ ನಗುವಿಗೆ
ಅರ್ಥವಾಗಲಿ ಕಂಬನಿ
ಕಣ್ಣ ಭಾಷೆ ಅಷ್ಟೇ ಸಾಕು
ಎಲ್ಲ ಬಿಡಿಸಿ ಹೇಳಲು



ಗುರುವೇ ಇಲ್ಲದೆ ಕಲಿತ ನಡಿಗೆ
ಈಗ ಓಟವ ಬಯಸಿದೆ
ಶಾಂತವಾದ ಹಜಾರದಲ್ಲಿ
ಓಂಕಾರವೂ ನಿನ್ನದೆ
ಎರೆಡೆರಡು ಚಂದಿರರ
ನಡುವಲ್ಲಿ ಚಂದ ಸಮರದಿ
ನಿನ್ನ ಗೆಲುವಿಗೆ ಆತ ಕರಗಿದ
ಬೆಳಗೋ ಸರದಿ ನಿನ್ನದೇ!



ಬಯಲ ಹೆಜ್ಜೆ ಎದೆಗೆ ಇಟ್ಟು
ಹೊಸ ಶಾಸನ ಬರೆಯುವೆ
ಹಠವ ಗೆಲ್ಲಿಸಿ ತುಟಿಯ ಅರಳಿಸಿ
ಮನದ ತಂತಿಯ ಮೊಟಕುವೆ
ಸಕ್ಕರೆಯ ಸಜ್ಜಿಗೆಯ ಬಟ್ಟಲು
ನಿನ್ನ ತುಂಬು ನಗೆಯ ನೋಟ
ಪದವಿ ಕೊಟ್ಟು ತಿದ್ದಿ ಕಲಿಸುವೆ
ಎಷ್ಟು ಬಿನ್ನವೋ ನಿನ್ನ ಪಾಠ?



ಇಂದು ಇಡುವ ಹೆಜ್ಜೆ ಗುರುತಿಗೆ
ಎರಡು ಸಂವತ್ಸರದ ವಯಸು
ನೀನು ಸವಿದು ಜೊತೆಗೆ ನನಗೂ
ಬದುಕಿನುತ್ಸಾಹಗಳ ಬಡಿಸು
ಅಪ್ಪನೆಂದು ಕರೆದೆ ನನ್ನ
ಮಾಡಿದೆಲ್ಲ ತಪ್ಪ ಕ್ಷಮಿಸಿ
ನೀ ಆರಿಸೋ ದಾರಿಯಾಗುವೆ
ಮುನ್ನ ನನ್ನೇ ನಾನು ಸವೆಸಿ...

ನೆರಳು ಮೂಡಲು ಗೋಡೆಯೇ ಬೇಕೆಂದೇನಿಲ್ಲ

ನೆರಳು ಮೂಡಲು ಗೋಡೆಯೇ ಬೇಕೆಂದೇನಿಲ್ಲ
ನೆಲವಾದರೂ ಸಾಕು
ಆದರೆ ತುಳಿದವರ ಸಲುವಾಗಿ ಗೋಡೆ ಕಟ್ಟಿ
ಮತ್ತಷ್ಟು ತುಳಿತಕ್ಕೊಳಗಾಗಬಾರದು

...
ದಾಹ ನೀಗಿಸಿಕೊಳಲು ಬಾವಿಯೇ ತೋಡಬೇಕಿಲ್ಲ
ಕೊಡ ಹಿಡಿದು ಕೆರೆಗಂಟ ನಡೆದರಾಯಿತು
ಸ್ವಾರ್ಥದ ಬಾವಿಯಾಳಕ್ಕಿಳಿದು ಹೊರ ಬರಲಾಗದೆ
ಅಲ್ಲೇ ಮಣ್ಣಾಗಬಾರದಷ್ಟೇ



ಬಿಸಿಲು ಸುಡದಂತೆ ಚಪ್ಪಡಿ ಹಾಸಬೇಕೆಂದೇನಿಲ್ಲ
ಚಪ್ಪರ ಹೆಣೆದರಷ್ಟೇ ಸಾಕು
ಬೇಕೆಂದಾಗ ನಕ್ಷರಗಳ ಎದೆಗಿಳಿಸಿ, ಮಳೆಯನ್ನೂ ಸವಿಯಬೇಕು
ಹರಿದ ಚಪ್ಪರದ ಚಂಚಲತೆ ಅಸಹಾಯಕನನ್ನಾಗಿಸದಿರೆ ಸಾಕು



ಕತ್ತಲಿಗೆ ದೀಪವೇ ಬೇಕೆಂದಲ್ಲ
ಕತ್ತಲು ಕತ್ತಲನ್ನೇ ನುಂಗಬಹುದು
ಹಾಗಂದಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಬೆಂಕಿ ಗೀರದೆ ಕುಳಿತು
ಲೇಕದೆದುರು ಅಂಧರಾಗಬಾರದು



ಇದ್ದು ಬದುಕನ್ನ ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು
ಸಿಕ್ಕ ಅನುಭವಗಳ ತೊಗಟು, ನಾರುಗಳಿಂದ
ಪುಟ್ಟ ಗೂಡೊಂದು ನೆಮ್ಮದಿಯ ತಾಣವಾಗಬೇಕು
ಕೆಂಡ ಹುದುಗಿದ ದೈತ್ಯ ಶಿಖರವಾಗದೆ!

ಚೂರು ನಿಲ್ಲು ಕಾಲವೇ

ಚೂರು ನಿಲ್ಲು ಕಾಲವೇ
ಏಕೆ ಇಷ್ಟು ಅವಸರ?
ನಿಂತು ಜಗವ ನೋಡಲು
ಇಲ್ಲವೇನು ಕಾತರ?

...
ನೀನು ಸುತ್ತಿ ಭೂಮಿಗೆ
ಇಷ್ಟು ದಣಿವು ತಂದೆಯಾ?
ಅಥವ ಭೂಮಿ ತಿರುವಿಗೆ
ವೇಗ ಕಂಡುಕೊಂಡೆಯಾ?



ಚುಚ್ಚು ಮದ್ದು ಸೂಜಿಯೂ
ನಿನ್ನ ಮುಳ್ಳಿನಂತೆಯೇ
ತಪ್ಪಿ ನಡೆದೆವೆಂದರೆ
ನೋವ ಕೊಡುವುದಲ್ಲಿಯೇ



ಆದರೀ ನೋವಲೂ
ಪಾಠ ನೂರು ಕಲಿತೆನು
ಆಗಲೆಂತು ಹೇಳು ನಾ
ನಿನಗೆ ತಕ್ಕ ಗೆಳೆಯನು?



ಬೇಡ ನಿನಗೆ ಆಣತಿ
ಬೇಡ ಯಾವ ಆಮಿಷ
ಕೀಲಿ ಕೊಟ್ಟು ಬಿಟ್ಟರೆ
ಅಷ್ಟೇ ನಿನಗೆ ಸಂತಸ



ಗೋಡೆಗಂಟಿಕೊಂಡಿರೋ
ದಾಡಿಯಿರದ ಸಂತ ನೀ
ಎಷ್ಟೇ ಕೆಟ್ಟ ಗಳಿಗೆಗೂ
ಜಾರಿ ಬಿಡದೆ ಕಂಬನಿ



ನಾನು ಮೈ ಮರೆತರೆ
ನೀಡಬೇಕು ಎಚ್ಚರ
ಸಮಯ ನೀನೇ ಮುಗಿಸಿದೆ
ನಿಲ್ಲಬೇಕು ಅಕ್ಷರ..

ಚಂದಿರನ್ನ ತಂದು ನಿನ್ನ ...

ಚಂದಿರನ್ನ ತಂದು ನಿನ್ನ
ಎದುರು ನಿಲ್ಲುವಂತೆ ಮಾಡಿ
ಹತ್ತು ಬಾರಿ ಬಸ್ಕಿ ಹೊಡಿಸಿ
ಕ್ಷಮೆ ಕೇಳ ಹೇಳಲೇ?
ಹೇ ಮುನಿದುಕೊಂಡ ಕಡಲೇ...

ಹೇಳು ಇನ್ನೇನು ಬೇಕು
ನಿನ್ನೊಲವ ಅಲೆಗೆ ಸಿಲುಕಿ
ಈಜು ಮರೆತು ಮುಳುಗಲೇ?



ಅಷ್ಟೂ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲೂ ನೀನು
ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಬಾರದಂತೆ
ನನ್ನ ನಿದ್ದೆ ಕೆಡಿಸದಂತೆ
ದೂರ ಉಳಿದೆ ಏತಕೆ?
ನೋಡೀಗ ಬೆಳಕು ಹರಿದು
ತಪ್ಪಿತಸ್ಥ ಎನ್ನುತಿದೆ
ಕುಗ್ಗಿ ಹೋಯಿತೀಗ ನೆರಳೂ
ಏರಿದೆದೆಯ ಭಾರಕೆ!



ತಲ್ಲಣಕ್ಕೆ ಸಿಕ್ಕಿ ಈಗ
ಬೆಲ್ಲದಚ್ಚು ಕಳೆದ ಹಾಗೆ
ಮೆಲ್ಲ ಜಾರಿಕೊಂತು ಋತುವು
ಸಾಂತ್ವಾನ ಹೇಳದೆ
ನಿನ್ನ ಮೌನ ಮುರಿಯದಿರಲು
ನನ್ನ ಮನದ ತೋಟದಲ್ಲಿ
ಚಿಟ್ಟೆಯೊಂದೂ ತಂಗದಂತೆ
ಮೂತಿ ಮುರಿದು ಹಾರಿವೆ!



ಉಗುರು ತಾಕಿ ಗಾಯವಾದ
ಹೃದಯವೊಂದ ಈಚೆ ತೆಗೆದು
ಉಗುರ ಕಚ್ಚಿಕೊಂಡೇ ಅದಕೆ
ಮುಲಾಮನ್ನು ಮೆಲ್ಲಿಸು!
ಆತುರಕ್ಕೆ ರೆಕ್ಕೆ ಕೊಟ್ಟು
ಹಾರ ಬೇಡ ಸಿಕ್ಕ ವೇಳೆ
ಗೋಜಲೆಂಬ ಗೀಜು ಒರೆಸಿ
ಕಣ್ಣಿಗುಸಿರ ಸಲ್ಲಿಸು!



"ಕಟ್ಟ ಕಡೆಯ ಬಯಕೆಯನ್ನು
ನೀಗಿಸೋಕೂ ನೀನೇ ಬೇಕು"
ಎಂಬ ಬಯಕೆಯನ್ನು ಹೊತ್ತು
ನನ್ನ ಹೆಗಲ ಏರಿಕೋ
ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಸುಪ್ತವಾಗಿ
ಜೀವ ಕಣದ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿ
ಶ್ವಾಸ ಉಚ್ಚಾರವನ್ನು
ನಿನ್ನಿಷ್ಟಕೆ ತಿದ್ದಿಕೋ!

ಅಪ್ಪ, ಅಮ್ಮ

ಅಪ್ಪ
ನೀನು ಒರಗಿದ ಹಾಸಿಗೆ ಮೇಲೆ
ಒಮ್ಮೆ ಮಲಗಿ ನೋಡೋಣವೆಂದು
ಹಾಗೇ ಒಮ್ಮೆ ಹೊರಳಿಕೊಂಡೆ
ನಿದ್ದೆಯ ನಂಟೇ ತೊರೆದಂತಾಯ್ತು...

ಇರುಳು ತೀರದ ಸವಾಲಾಯ್ತು
ಬುದ್ಧಿಗೆ ಮಂಕು ಬಡಿದಂತಾಯ್ತು
ಆದರೂ ಹೇಗೆ ನಗುತಲೇ ಉಳಿವೆ?



ಅಮ್ಮ
ನೀನು ಸೌಟು ಹಿಡಿದು ಕಲೆಸಿ
ಮುಂಗೈ ರುಚಿಗೆ ಸಾರು ಸುರಿದದ್ದ ಪುನರಾವರ್ತಿಸಿದೆ
ಅದೆಷ್ಟು ಬಿಸಿ ಅಂಚು?
ಅದೆಷ್ಟು ಪಕ್ವ ರುಚಿ?
ಆದರೂ ನಿನಗೇಕೋ ಅಸಮಾದಾನ
ಎಂದೋ ಮಾಸಿದ ರುಚಿಯನ್ನೇ ನೆನೆಯುತ್ತ!

ದೂರ ನಿಂತು ನೋಡಿದಾಗ ಅನಿಸಿದ್ದು
ನಿಮ್ಮ ಕಷ್ಟಗಳೆಲ್ಲ ಸೊನ್ನೆ,
ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಬೆರೆತಾಗಲೇ ಪಾಠ ಕಲಿತೆ
ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತ ನನ್ನನ್ನೆ!

ಗಡಿಯಾರದ ಮುಳ್ಳಂತೆ ಮನಸು

ಗಡಿಯಾರದ ಮುಳ್ಳಂತೆ ಮನಸು ಕ್ಷಣವಾದರೂ ಸುಮ್ಮನಿರದು ಗಡಿಪಾರು ಆಗೋಕೂ ಮೊದಲೇ ನಿನ್ನೆಲ್ಲ ಆಸೆಗಳ ತಿಳಿಸು ಒಂದೊಮ್ಮೆ ಕೇಳಿಸದೆ ಇರಲು ... ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಪಿಸುಗುಟ್ಟಿ ವ...