ತೀರದ ಮೋಹ ನಿನ್ನ ಕಂಡು
ಹೇ.. ಯಾಕೆ
ಸಖಿ, ತಿಳಿ
ನಾ ನಿನ್ನ ಬೇಡಿ
ಸಾಕಾಗಿ
ಹೀಗಾದೆ
ಮರುಭೂಮಿ ಬರಡಾದೆ
ನಿನ್ನ ಜೊತೆ, ನನ್ನ ಕತೆ
ಶುರುವಾಗಿ ಕೆಲ ಕಾಲ
ಆದಂತೆಯೇ ಮುಗಿವಂತಿದೆ
ಬೇಡ ಇನ್ನು
ಆತುರ ಏತಕೆ
ನನ್ನ ಸಂಕೋಲೆ ನೀ ಮುರಿದು ಹೋದೆ
ಹಾಕುಲೇ ಪೀಠಿಕೆ
ಕೈಯ್ಯ ಹಿಡಿಯುತ್ತ ಮುನ್ನಡೆಸಲು
ಜೀವವೇ.. ಜೀವವೇ...
ಕರೆವೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಇದೋ ಮನಸಿನೊಳಗೆ ನಿನಗೆಲ್ಲ ತಿಳಿವಂತೆ ಅರಿವೆ ಏನಂದುಕೊಂಡರೂ ನಿನ್ನೊಳಗಿರುವ ನಾನೆಲ್ಲ ಕಲಿತಂತೆ ಬರುವೆ ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಎದುರುನೋಡುತ ಕೂತು ನಿನಗಾಗಿ,...
No comments:
Post a Comment