ಚಂದಿರನೇ ಚಂದಿರನೇ

ಚಂದಿರನೇ ಚಂದಿರನೇ

ಧರೆಗಿಳಿದು ಬರುತೀಯಾ

ಮಾತಾಡ ಬೇಕು ಚೂರು

ನಿನ್ನ ಏಕಾಂತವ

ನನ್ನ ಹೆಗಲೇರಿಸು

ಮೂಡೋ ಕವಿತೆಲಿ ಮಿಂದು ಸುಖಿಸು

ನೀ ಕರಗೋದು, ನಾ ಸೊರಗೋದು

ಇನ್ನು ಏತಕ್ಕೆ ನಮ್ಮಲ್ಲೀ ಒದ್ದಾಟ

ನೀ ನೆಲದತ್ತ, ನಾ ಮುಗಿಲತ್ತ

ಬರಿ ಕಣ್ಣೋಟದ ಮೌನ ಚೆಲ್ಲಾಟ

ಯಾರೋ... ಯಾರೋ..

ಯಾರೋ ಅದು ಯಾರೋ

ನಿನ್ನ ಮರ್ಮ ಬಲ್ಲವರಾರೋ

ಕೂಗೋಕೂ ಮುಂಚೆ

ನೀನಾಗೇ ಮನಸಿಗೆ ಜಾರೋ

ತುಟಿಗೊಂದು ನಗೆಯ ಕಲಿಸಿ ಹೋಗು

ಬೇರೇನೂ ಬೆಕಿಲ್ಲ..

ನೋಡಲ್ಲಿ ಗಡಿಯಾರ ಆಡೋ ಮಾಯದ ಆಟ

ಅವಸಾನ ಇರದಂತೆ ನಿಂತಲ್ಲೇ ಅದರ ಓಟ

ಅವಸರವೂ ಇಲ್ಲಿ ತಾಳ್ಮೆಯ ಬೆನ್ನೇರಿದೆ

ನೋಡಲ್ಲಿ ಗಡಿಯಾರ ಆಡೋ ಮಾಯದ ಆಟ

ಯಾರೋ... ಯಾರೋ..

ಹಗಲನ್ನು, ಇರುಳನ್ನು

ಕಂಡು ಹಿಡಿದವರಾರೋ

ಎರಡನ್ನೂ ಒಟ್ಟಾಗಿ

ಹೊಲೆದು ಬಿಟ್ಟವರಾರೋ

ಚಂದಿರನ ಮೊಗದ ಮಾಸಿದ ಕಲೆಯು

ಪ್ರೀತಿಯ ಗುರುತೇನು?..

*****************************************************************

ಒಂದೊಂದೇ ಹೆಜ್ಜೆನ ಇಟ್ಟು ಮೆಟ್ಟಿಲ ಮೇಲೆ

ಹತ್ತೋಣ ಏಣಿನ ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಹಿಡಿದಿಡುವಲ್ಲೇ

ನಾನೆಂದೋ ಇದನು ವಿಚಾರಿಸಿ ಆಗಿದೆ

ಒಂದೊಂದೇ ಹೆಜ್ಜೆನ ಇಟ್ಟು  ಮೆಟ್ಟಿಲ ಮೇಲೆ

ಯಾರೋ... ಯಾರೋ..

ನೀನಾರೋ ನಾನ್ಯಾರೋ

ಬೆಳೆಯಿತು ಬಂಧವು ಹೇಗೋ

ಈ ಪ್ರೀತಿಯೆಂಬೋದು

ಮೂಡಲುಬಹುದಾ ಹೀಗೂ

ಆ ನಿನ್ನ ಮೊಗದ ಮಾಸಿದ ಕಲೆಯು

ಪ್ರೀತಿಯ ಗುರುತೇನು?..