Friday, 27 November 2020

ಎಷ್ಟೇ ಮಳೆಗರೆದರೂ ಇಳೆಗೆ ಸಾಕಾಗದು

ಎಷ್ಟೇ ಮಳೆಗರೆದರೂ ಇಳೆಗೆ ಸಾಕಾಗದು 

ಎಷ್ಟೇ ಮಿನುಗಿದ್ದರೂ ತಾರೆ ಕೈ ಸೇರದು 
ಎಷ್ಟೇ ಮನಸ್ಸಿದ್ದರೂ ಮಳೆಬಿಲ್ಲು ಅಳಿವುದು 
ಎಷ್ಟೇ ಒತ್ತಡವಿರಲಿ ಚಿಗುರೊಡೆಯದೆ ತಪ್ಪದು 

ಏನೇ ವಿಸ್ತಾರವಿರಲಿ ಅಲೆಗೂ ಕೊನೆಯೊಂದಿದೆ 
ಏನೇ ಬಯಕೆಗಳಿರಲಿ ಇಬ್ಬನಿ ಕೊನೆ ಕಾಣದೇ?
ಏನೇ ಸಾಂತ್ವನ ಕೊಡಲು ಕಂಬನಿಯು ಕೇಳದೆ 
ಏನೇ ರೇಖೆ ಎಳೆದರೂ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮೀರಿದೆ 

ಯಾರೇ ತಡೆಯೊಡ್ಡಿದರೂ ಗಂಧಕೆ ಚೌಕಟ್ಟೇ?
ಯಾರೇ ಎದೆ ತಟ್ಟಿದರೂ ಒಲವ ಬಾಬತ್ತೇ!
ಯಾರೇ ಆಲಿಸಲಿ ಹೃದಯ ಹಾಡುವುದು ಮತ್ತೆ 
ಯಾರೇ ಒಲವಿಗೆ ಸಿಗಲಿ ಅರಳುವುದು ಕವಿತೆ 

ಯಾವ ಬರವಣಿಗೆಗೂ ನಿಲುಕದಂಥ ಪತ್ರ 
ಯಾವ ಮುಖವಾಡವೂ ಒಲ್ಲದಂಥ ಪಾತ್ರ 
ಯಾವುದೇ ಬಣ್ಣ ನೆಚ್ಚಿ ಕಾಯದಂಥ ಚಿತ್ರ
ಯಾವ ಹಸಿವೇ ಇರಲಿ ನೀಗಿಸುವುದೇ ಮಂತ್ರ 

ಎಲ್ಲೇ ಸಾಗಿ ಹೊರಟರೂ ಹಿಂಬಾಲಿಸೋ ಮುಗಿಲು 
ಎಲ್ಲೇ ಅಡಗಿ ಕೂತರೂ ಜೊತೆಗುಳಿವ ನೆರಳು 
ಎಲ್ಲೇ ನೆಲೆ ನಿಂತರಲ್ಲೊಂದು ಕೊನೆಯ ಹೆಜ್ಜೆ 
ಎಲ್ಲೋ ಗಮನ ಸರಿದು ಮಂಕಾಯಿತು ಸಂಜೆ!

ನಿನ್ನಿಂದ ಏನಾದರೂ ಕಲಿಯದ ಹೊರತು

ನಿನ್ನಿಂದ ಏನಾದರೂ ಕಲಿಯದ ಹೊರತು

ಗುರುವೆಂದು ನಿನ್ನ ಹೇಗೆ ಕರೆಯಲೈಯ್ಯ
ಮಣ್ಣಿಂದ ಏನಾದರೂ ಬೆಳೆಯದ ಹೊರತು 
ಹಸಿವ ಗೆಲ್ಲುವ ಸಾಧನವ ತೋರಿಸೈಯ್ಯ 
ಮಾತಿಂದ ಬಿರುಕು ಮೂಡುವುದಾದರೆ ನನ್ನ
ಮೂಕನಾಗಿಸಿಬಿಡು ಮರು ಮಾತೇ ಇರದೆ 
ಮನಸಲ್ಲೇ ನೆಲೆಸಿದರೂ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಹುಡುಕಾಟ 
ದಣಿದಿರುವೆ ನಾನೀಗ ನೀ ಕಾಣಸಿಗದೆ ... 

ಸದ್ದಿನಲೂ ನೀರವ, ಕಣ್ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳುವ 
ಆ ದಿವ್ಯ ಗಳಿಗೆಗಾಗಿ ಕಾಯುತಿರುವೆ 
ಬೇಡೆಂದು ಬಿಟ್ಟರೂ, ನೆರಳಾಗಿ ಬಂದವ 
ನಿನ್ನಾಟಕೆ ಸೋತು ಶರಣಾಗುತಿರುವೆ 
ನಾಮವಿರದ ಸರ್ವ ನಾಮವೂ ನಿನದೇ 
ನಿರ್ನಾಮವಾಗುವೆಡೆ ನಿನ್ನನ್ನು ನೆನೆದೆ 
ನಾನಾರು ಎಂದು ನಾ ಅರಿತವನೇ ಅಲ್ಲ 
ನಿನ್ನರಿವ ಹರಿವಲ್ಲಿ ಕಂಡದ್ದೇ ಎಲ್ಲ 

ಅಕ್ಷರ ದೀಪ್ತಿಯಡಿಗತ್ತಲ ಮಸಿ ನಾನು 
ಬೆಳಕೆಂಬೋ ಸತ್ಯವನು ತೋರಿದವ ನೀನು 
ನನ್ನ ಧ್ಯಾನಕೆ ನಿನ್ನ ಒಕ್ಕೊರಲ ರಾಗ 
ನಿನ್ನ ಶೂನ್ಯದ ಒಳಗೆ ನಾನೊಂದು ಭಾಗ 
ಕಡಿದು ಕೊಡು ನನಗೆ ಹೊಸತೊಂದು ರೂಪ 
ಹಠ ಬಿಡದ ಮಗುವಾಗಿ ಬೆರಳನ್ನು ಹಿಡಿವೆ 
ತೇಲಿಸು, ಮುಳುಗಿಸು ನಿನ್ನಂತೆ ನಡೆಸೆನ್ನ 
ನೀ ತೋರುವ ದಾರಿ ನನದೆಂದು ನಡೆವೆ 

ಅವರಿವರು ಯಾರವರು? ನಿನ್ನವರೇ ನನ್ನವರು 
ವರಿಸುವವರೆಲ್ಲ ನಿನ್ನಂತೆ ಅನಿಸುವರು 
ಇದ್ದವರು, ಇರುವವರು, ಇರಲಾಗದುಳಿದವರು 
ಇಂತಿಪ್ಪ ಬದುಕುವುದ ತೋರಿ ಕಲಿಸಿದರು 
ಆಗದವರು ದೂರವಾದವರು ಹೇರಳ 
ಉಸಿರ ಏರಿಳಿಲಿತವನು ಬಲ್ಲವರು ವಿರಳ 
ನೀನೆಂಬ ಮೂಲ ದ್ರವ್ಯದ ಆಳ ತಲುಪಿರುವೆ 
ನೀ ಅರಳಿಸಲು ನಾ ನಗುವ ಕಮಲ 

ಗಡಿಯಿಟ್ಟು ಕಾಯಲು ನೀ ವಾಯು ಆದೆ 
ಗುಡಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳಲು ಕಲ್ಲಾಗಿ ಉಳಿದೆ 
ಊರ ಹೊರಗಿಟ್ಟವರ, ಕೋಟೆ ಕಟ್ಟಿಟ್ಟವರ 
ಸಮವಾಗಿಸಿ ನಿನ್ನ ಬೆವರಿಂದ ತೊಳೆದೆ 
ನೆನೆದಲ್ಲೇ ಸಿಗುವಂಥ ಸ್ಮೃತಿಯೊಂದೇ ಸಾಕು 
ಸ್ತುತಿ ಅರಿಯದವರಲ್ಲೂ ನೀ ನೆಲೆಸಬೇಕು 
ಗುರುಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅರ್ಪಿತ ನನ್ನ ನಮನ 
ನಾನೆಂಬುದ ಅಳಿಸಿ ಮಾಡಿಸೈ ಮನನ... 

ನನ್ನ ನಗುವಲ್ಲಿ ಲೋಪ ಕಂಡುಬಂದಲ್ಲಿ

ನನ್ನ ನಗುವಲ್ಲಿ ಲೋಪ ಕಂಡುಬಂದಲ್ಲಿ 

ಅದ ನೀನೇ ಸರಿಪಡಿಸಿಬಿಡು 
ಏಕೆಂದರೆ ನಿನ್ನೆದುರು ಮುಕ್ತನಾದೆನೆಂಬ ತೃಪ್ತಿ 
ನನಗಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ನಿನಗೂ ಸಲ್ಲಬೇಕು 

ಪ್ರೇಮ ನಿವೇದನೆ ಮಾಡುವ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ  
ವ್ಯಕ್ತ ಭಾವಗಳ ಪುನರುಚ್ಚರಿಸುವಂತೆ ಪೀಡಿಸದಿರು 
ಮಹಲನ್ನು ಒಮ್ಮೆಯಷ್ಟೇ ಕಟ್ಟಬಲ್ಲೆ 
ನಕಲು ಮಾಡ ಹೋದರೆ ಆಭಾಸವಾದೀತು 

ಆಡಿದ ಸುಳ್ಳನ್ನು ಸಲೀಸಾಗಿ ಹಿಡಿವೆ 
ಅಂದರೆ, ನೀನೂ ಸುಳ್ಳಾಡುವಲ್ಲಿ ನಿಸ್ಸೀಮಳೇ!
ಒಂದು ಒಪ್ಪಂದ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳೋಣ 
ಬದುಕು ನೀರಸವಾದಲ್ಲಿ, ಸುಳ್ಳಾಡಿ ಸಿಂಗರಿಸಿಕೊಳ್ಳೋಣ

ನಾವು ಸಾಗುವ ದೋಣಿ ಬಿರುಕು ಬಿಟ್ಟಿದೆ 
ಆಗಾಗ ಬೊಗಸೆಯಿಂದ ನೀರು ಮೊಗೆದು ಹಾಕಬೇಕು 
ಈಜು ಕಲಿತಿರಬೇಕು ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಕಾಪಾಡಲು 
ಸಿಕ್ಕಿದ್ದೇ ನಮ್ಮ ದಡವಾಗುವುದು ಬೇಡ 
ಮುಟ್ಟಬೇಕಾದಲ್ಲಿಗೆ ಮುಟ್ಟಿಯೇ ತೀರೋಣ

ನಿನ್ನ ಮಾತಿಗೆ ಸಾವಿರ ಅರ್ಥವಿದೆ
ನನ್ನ ಮೌನದಲ್ಲಿ ಅದಕ್ಕೂ ಮಿಗಿಲು ಅರ್ಥ ಕಾಣುತಿ 
ಹೀಗೆ ಮುಂದುವರಿದ ಸಂವಹನದಲ್ಲಿ 
ನಮ್ಮ ದೌರ್ಬಲ್ಯಗಳ ನೀಗಿಸಿಕೊಂಡು ಸಶಕ್ತರಾಗೋಣ 

ಸೂರ್ಯ, ಚಂದ್ರ, ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿ 
ತಾರೆ, ಮೋಡ, ಹಸಿರು, ಪ್ರಾಣಿ- ಪಕ್ಷಿ
ಕಾಮನಬಿಲ್ಲು, ಮಳೆ, ಬಿರುಗಾಳಿ 
ನೆರೆ, ಬರ, ವಿಕೃತಿ, ವಿಪತ್ತು 
ಇವೆಲ್ಲವೂ ಇರಲಿ ನಮ್ಮ ಪಯಣದ ಜೊತೆ 
ಅವು ನಮ್ಮ ಕತೆಯ ಭಾಗವಾದಂತೆ 
ನಾವೂ ಅವವುಗಳ ಭಾಗವಾಗಬೇಕು 

ಇದೋ ಮರೆತೆ, ಬಣ್ಣದ ಚುಕ್ಕೆಯ ಸೀರೆ 
ಎಷ್ಟು ಬಣ್ಣಗಳಿರಬಹುದೆಂದು ಎಣಿಸಿ ಸೋತಿದ್ದೇನೆ 
ಹೇಗಿದ್ದರೂ ಜೀವನಮಾನವಿಡೀ ಉಡುತ್ತೀಯಲ್ಲ 
ಲೆಕ್ಕ ಸಿಕ್ಕರೆ ತಿಳಿಸು, ಅಥವ ಜೊತೆಗೇ ಎಣಿಸಿ ಕೂರೋಣ!

ಹೇಳಲು ಆಗದ ರೂಪವೇ ನಿನ್ನದು

ಹೇಳಲು ಆಗದ ರೂಪವೇ ನಿನ್ನದು 

ಯಾವ ಶಿಲೆಯಾದರೂ ನಾಚದೆ ಉಳಿಯದು 
ಯಾವ ಕಲೆಯಾದರೂ, ಯಾವ ಕವಿಯಾದರೂ
ನಿನ್ನ ಹಿಡಿವಲ್ಲಿ ಸೋಲುತ್ತ ಶರಣಾದರು 
ಕಂಡ ಕನಸಲ್ಲೂ ಏನಿಂಥ ಉನ್ಮಾದವು 
ಸ್ಮೃತಿ ನೀನಾದರೆ ಎಂಥ ಆಹ್ಲಾದವು 
ಮೌನವೂ ಕೂಡ ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಮಾಧುರ್ಯವೇ 
ನೀಡದ ಒಪ್ಪಿಗೆ ಕೂಡ ಸ್ವೀಕಾರವೇ 
ಸಾರುವೆ ಕಣ್ಣಲೇ ಏನೋ ಸಂದೇಶವ 
ನೀಡು ಈ ಹಾಡಿಗೆ ನಿನ್ನದೇ ರೂಪವ 
ಕಾಡುವ ರಾಗದ ತುಣುಕು ನೀನಲ್ಲವೇ (೨)
ಸಾಗರಿ, ಸಾಗರಿ, ಸಾಗರಿ, ಸಾಗರಿ 
ನನ್ನ ಅಲೆಯಾಗಿಸು ನಿನ್ನ ಆವರಿಸುವೆ 
ಸಾಗರಿ, ಸಾಗರಿ, ಸಾಗರಿ, ಸಾಗರಿ 
ಕಾಡುವ ರಾಗದ ತುಣುಕು ನೀನಲ್ಲವೇ  (೨)

ಬೀಸಿ ಹೋದೆ ಬಾಳಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರೇಮ ಗಂಧವ 
ನಿಂತು ಮಾತನಾಡು ಮೆಲ್ಲ ಹೇಳು ಎಲ್ಲವ 
ಕಾಡಲಿಲ್ಲ ನಿನ್ನ ಹಾಗೆ ಯಾರೂ ನನ್ನನೂ 
ಗಾಢವಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸೋತು ನಿಂತೆನು 
ನಗಿಸುವ ಓ ಮಾಂತ್ರಿಕ
ಜೊತೆಲಿರೆ ರೋಮಾಂಚಕ 
ನಿನ್ನಲ್ಲೇ ಲೋಕ ಕಾಣುವೆ 


ಬಣ್ಣದ ನೂಲಲಿ ಕಟ್ಟಿದ ಕುಸುರಿಯೇ
ಕಣ್ಣನು ಸೇರುವೆ ಮಿಂಚಿನ ಹಾಗೆಯೇ
ನಿನ್ನದೇ ರಂಗನು ಸಂಜೆಯೂ ತಾಳಿದೆ
ನಿದ್ದೆ ಕದ್ದೋಡುವೆ ಹೇಳದೆ ಕೇಳದೆ
ಮಂಜು ಕವಿದಂತೆ ನೀ ನನಗೆ ಎದುರಾದರೆ
ಮಾತಿದು ಸಾಲದು ಹೇಳುತಾ ಹೋದರೆ
ಚಿಮ್ಮಿದೆ ಸಣ್ಣ ಕಾರಂಜಿ ಮನದಾಳದಿ
ಬೇನೆಯೂ ಕೂಡ ಹಿತವಾಗಿ ಅನುರಾಗದಿ
ಸಾಗುತ ಸಾಗುತ ದಕ್ಕುವ ಉತ್ತರ
ನಮ್ಮ ಈ ಪ್ರೇಮವು ತಾಕುವ ಎತ್ತರ
ಬದುಕಿಗೆ ಭಾವ ತುಂಬಿದ್ದು ನೀನಲ್ಲವೇ (೨)
ಸಾಗರಿ, ಸಾಗರಿ, ಸಾಗರಿ, ಸಾಗರಿ 
ನನ್ನ ಅಲೆಯಾಗಿಸು ನಿನ್ನ ಆವರಿಸುವೆ 
ಸಾಗರಿ, ಸಾಗರಿ, ಸಾಗರಿ, ಸಾಗರಿ 
ಬದುಕಿಗೆ ಭಾವ ತುಂಬಿದ್ದು ನೀನಲ್ಲವೇ (೨)

ಮೌನದ ಸಂಚಿಕೆ ಮಾತಿಗೂ ಸುಂದರ
ಆಲಿಸು ಎದೆಯಲಿ ಮೂಡುವ ಇಂಚರ
ಮೌನದ ಸಂಚಿಕೆ ಮಾತಿಗೂ ಸುಂದರ
ಬದುಕು ಶುರುವಾಯಿತು ಪ್ರೀತಿಯ ನಂತರ (2)..





***********************************

ಬಣ್ಣಿಸಲಾಗದ ರೂಪವು ನಿನ್ನದು 
ಯಾವ ಶಿಲೆಯಾದರೂ ನಾಚದೆ ಉಳಿಯದು 
ಯಾವ ಕಲೆಯಾದರೂ, ಯಾವ ಕವಿಯಾದರೂ
ನಿನ್ನ ಹಿಡಿವಲ್ಲಿ ಸೋಲುತ್ತ ಶರಣಾದರು 

ಕಂಡ ಕನಸಲ್ಲೂ ಏನಿಂಥ ಉನ್ಮಾದವು 
ಸ್ಮೃತಿ ನೀನಾದರೆ ಎಂಥ ಆಹ್ಲಾದವು 
ಮೌನವೂ ಕೂಡ ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಮಾಧುರ್ಯವೇ 
ನೀಡದ ಒಪ್ಪಿಗೆ ಕೂಡ ಸ್ವೀಕಾರವೇ 

ಸಾರುವೆ ಕಣ್ಣಲೇ ಏನೋ ಸಂದೇಶವ 
ನೀಡು ಈ ಹಾಡಿಗೆ ನಿನ್ನದೇ ರೂಪವ 
ಕಾಡುವ ರಾಗದ ತುಣುಕು ನೀನಲ್ಲವೇ
ನನ್ನ ಅಲೆಯಾಗಿಸು ನಿನ್ನ ಆವರಿಸುವೆ 

ಬಣ್ಣದ ನೂಲಲಿ ಕಟ್ಟಿದ ಕುಸುರಿಯೇ
ಕಣ್ಣನು ಸೇರುವೆ ಮಿಂಚಿನ ಹಾಗೆಯೇ
ನಿನ್ನದೇ ರಂಗನು ಸಂಜೆಯೂ ತಾಳಿದೆ
ನಿದ್ದೆ ಕದ್ದೋಡುವೆ ಹೇಳದೆ ಕೇಳದೆ

ಮಂಜು ಕವಿದಂತೆ ನೀ ನನಗೆ ಎದುರಾದರೆ
ಮಾತಿದು ಸಾಲದು ಹೇಳುತಾ ಹೋದರೆ
ಚಿಮ್ಮಿದೆ ಸಣ್ಣ ಕಾರಂಜಿ ಮನದಾಳದಿ
ಬೇನೆಯೂ ಕೂಡ ಹಿತವೇ ಅನುರಾಗದಿ

ಸಾಗುತ ಸಾಗುತ ದಕ್ಕೀತೆ ಉತ್ತರ?
ನಮ್ಮ ಈ ಪ್ರೇಮವೇ ಎಲ್ಲಕೂ ಎತ್ತರ
ಬದುಕಿಗೆ ಭಾವ ತುಂಬಿದ್ದು ನೀನಲ್ಲವೇ
ನನ್ನ ಅಲೆಯಾಗಿಸು ನಿನ್ನ ಆವರಿಸುವೆ 

Tuesday, 17 November 2020

ನನ್ನ ನಿನ್ನ ನಡುವೆ ಕಟ್ಟಿದೆ

ನನ್ನ ನಿನ್ನ ನಡುವೆ ಕಟ್ಟಿದೆ 

ಮೋಡವು ಮಂಜಿನ ಅಂತರವ 
ಚೂರು ಕಾದರೆ ತಾನೇ ಸರಿದು 
ಕಾಣುವುದೆಲ್ಲವೂ ಸುಂದರವೇ 

ಬೆನ್ನು ತೋರುವ ಸಾಹಸವೇಕೆ?
ಮನದ ಮಾತನು ಆಲಿಸದೆ 
ನಿನ್ನ ಇಷ್ಟದ ಸಾಲಲಿ ನನಗೆ 
ದಿಟ್ಟ ಸ್ಥಾನವು ಸಿಗಬಹುದೇ?

ಮುಂಜಾವಿನ ಸೂರ್ಯನ ಹಾಗೆ 
ತಣ್ಣಗೆ ಕಾಯುವೆ ನಾ ಮರೆಗೆ
ಮಂಜಿನ ಸೆರಗು ಕಣ್ಣನು ಕಟ್ಟಲು
ನಿನಗೆ ನಾ ಕಾಣದೆ ಹೋದೆ  

ಎಲ್ಲ ಕರಗಿ ನೀರಾಗಲು ನೀ 
ಮಡಿಲಾಗುವೆ ಉರುಳುವ ಹನಿಗೆ 
ನಾನೇ ಬಂದು ತಬ್ಬಿದ ಅವುಗಳ 
ಮುದ್ದಿಸಿ ಬೇರ್ಪಡಿಸುವವರೆಗೆ 

ಹೊಳೆಯುವೆ ನನ್ನ ಕಿರಣವು ಸೋಕಿ 
ಹಸಿರು ತೊಟ್ಟರೆ ನೀ ರಮೆಯೇ 
ನನ್ನ ಪಥದ ದಾಟಿಗೆ ನಿನ್ನ 
ಕೆನ್ನೆಯ ರಂಗು ಕುಣಿಯುವುದೇ?

ಆಗೋ ಮತ್ತೆ ಹೊರಡುವ ಸಮಯ 
ಮತ್ತೆ ತರುವೆ ಹೊಸ ಬೆಳಕ 
ಅಡಗಿಸಿಟ್ಟ ಭಾವನೆಗಳನು 
ತೆರೆದಿಡುವ ಇರುಳಿನ ಬಳಿಕ 

ನಿನಗೆ ನಿನ್ನದೇ ತೊಳಲಾಟಗಳು 
ಅಂತೆಯೇ ನನಗೂ ನನ್ನವು 
ಅರಿತು ಬೆರೆತರೆ ಚಿಂತೆಯ ದಹಿಸಿ 
ಅರಳಬಲ್ಲದು ಪ್ರೇಮವು... 

ಈ ಗಾಯವಿನ್ನೂ ಹಸಿಯಾಗಿದೆ

ಈ ಗಾಯವಿನ್ನೂ ಹಸಿಯಾಗಿದೆ

ನೆನಪೆಂಬ ನೋವು ಜೊತೆಯಾಗಿದೆ
ಉಸಿರಾಟವಿನ್ನೂ ಬಿಗಿಯಾಗಿದೆ
ಬೆಳಕಾಗಿ ನೀನು ಬರಬೇಕಿದೆ 
ನಡು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಒದ್ದಾಡುವೆ
ದಡವಾಗು ಚೂರು ಹಗುರಾಗುವೆ 

ಬೆರಳಲ್ಲಿ ಅಂಟಿದ ಮಸಿಯೆಲ್ಲವ 
ಒರೆಸೋಕೆ ಮನಸಿಲ್ಲ ನೀನಿಲ್ಲದೆ 
ಕಣ್ಣೀರು ಹರಿವಾಗ ತಾನಾಗಿಯೇ 
ತಡೆಯೋಕೆ ಮುಂದಾಗಿ ಸಾಕಾಗಿದೆ 
ಮನದಾಳದಲ್ಲಿ ಒಲವಾಗುವಾಗ
ನಿನ್ನನ್ನು ಮರೆತಂತೆ ನಟಿಸೋಕೂ ದಿಗಿಲಾಗಿದೆ 

ಮಗುವಾಗಿ ಒರಗುತ್ತ ಆ ತೋಳಲಿ
ಜಗವನ್ನು ಮರೆವಂಥ ಬಯಕೆ ಇದೆ
ಬರಿಗೈಯ್ಯಲಿರುವಲ್ಲೂ ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ
ಸಿರಿವಂತನಾದಂತೆ ಭ್ರಮಿಸುತ್ತಿದೆ 
ಎದುರಾಗಿ ಮತ್ತೆ ಕಳುವಾಗುವಾಗ 
ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಖುಷಿ ಕೊಟ್ಟು ಕಸಿದಂತೆ ಬಳಲುತ್ತಿದೆ 

ಕನಸು ಹೆಣೆಯುವ ಕುಸುರಿ

ಕನಸು ಹೆಣೆಯುವ ಕುಸುರಿ

ಕಲಿಸುವೆ ನಾ ನಿನಗೆ
ಬಾ ಒರಗು ಕಂದ ಅಪ್ಪನೆದೆಗೆ
ನಾ ಕಾಣದ ಬಣ್ಣ ನೀ ತುಂಬು
ನೀ ಬಯಸಿದ ಬಣ್ಣ ನಾ ತರುವೆ
ಕಟ್ಟೋಣ ಬಾ ಎಲ್ಲವ ಜೊತೆಗೆ

ಮಳೆ ನೀರ ಓಟಕೆ
ಹಾಳೆಗಳ ಹರಿದು ದೋಣಿ ಮಾಡಿ
ತೇಲಿಸಿ ಕೊನೆ ಮುಟ್ಟಿ ಕುಣಿಯೋಣ
ಚಂದ್ರನುದುರಿಸಿದನೆಂದೆಣಿಸಿ
ಎಲೆಯೆಲೆಯ ಇಬ್ಬನಿ ಬಿಡಿಸಿ 
ನಿಲುವಂಗಿ ಒಡ್ಡಿ ಬಾಚಿಕೊಳ್ಳೋಣ 

ಗೊಂಬೆ ರೂಪವ ಕೆಡವಿ 
ಉಟ್ಟ ತೊಡುಗೆಯ ಹರಿದು 
ಮತ್ತೆ ಹೊಸ ರೂಪ ಕೊಡುತ
ನಡು ಮನೆಯ ಹಿಡಿದು
ಮೂಲೆ ಮೂಲೆಗೆ ಹರಡಿ
ಯಾವುದೆಲ್ಲಿರಬೇಕೋ ಅಲ್ಲೇ ಇಡುತ

ಮರಳ ಗೂಡಲಿ ಬೆರಳು
ನಡೆಸುವ ಆಟವ
ಕಲಿಸುವೆ ಬಾ ಮನದ ಕಡಲ ತೀರದಲಿ
ನೆನೆದಷ್ಟೂ ನೆನೆದು
ಒಲೆ ಉರಿಗೆ ಮೈಯ್ಯೊಡ್ಡಿ
ನಡುಗುವ ಕೆನ್ನೆಗೆ ಅಂಗೈ ಚಾಚುತಲಿ 

ಗದರುವಾಗ ಅಳು
ಅಳುವ ಹಿಂದೆಯೇ ನಗು
ನಕ್ಕಾದ ನಂತರ ಮತ್ತದೇ ಸಲುಗೆ
ನನ್ನ ಪಾತ್ರವ ತಾಳಿ
ನಿನ್ನ ನನ್ನೊಳಗಿಳಿಸಿ
ಕೈಗನ್ನಡಿಯ ಹಾಗೆ ಕಂಡೆ ನನಗೆ

ಜೊತೆಗೆ ಹುಟ್ಟಿದೆವು 
ಜೊತೆಗೆ ಕಲಿತೆವು ನಾವು 
ಏಳುಬೀಳೆಂಬ ಜೀವನದ ಪಾಠಗಳ 
ಒಪ್ಪಿತ ಪಡೆದ ತಪ್ಪಾದರೂ 
ತಪ್ಪು ಮಾಡಿ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವೆ 
ನಿನ್ನ ನಿಲುವಿನೆದುರು ನಾನಿನ್ನೂ ಶಿಥಿಲ...

ಕರೆವೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಇದೋ

ಕರೆವೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಇದೋ ಮನಸಿನೊಳಗೆ  ನಿನಗೆಲ್ಲ ತಿಳಿವಂತೆ ಅರಿವೆ ಏನಂದುಕೊಂಡರೂ ನಿನ್ನೊಳಗಿರುವ  ನಾನೆಲ್ಲ ಕಲಿತಂತೆ ಬರುವೆ ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಎದುರುನೋಡುತ ಕೂತು ನಿನಗಾಗಿ,...